De Zinderij


1. Ben je een doemdenker of heb je altijd een roze bril op?
Ik ben zelden bang omdat ik mezelf verplicht heb dat niet te zijn. Al zegt mijn vrouw af en toe dat ik niet mag overdrijven. (Ik sluit zelden mijn fiets.)

2. Wat kunnen meisjes beter dan jongens?
Vechten met woorden. Kibbelen, dus, met helemaal bovenaan in de top tien de uitspraak 'Je mag mijn vriendin niet meer zijn.' Maar gelukkig kunnen meisjes ook goed luisteren.

3. Wat hebben kinderen jou tot dusver geleerd?
Hoe leuk het is om te spelen. En hoe onbegrijpelijk het is dat grote mensen het niet meer doen. Kinderen spelen vanuit het niets, gewoon met drie takken en een kapot deken. Of met woorden en gedachten, als er geen takken en dekens zijn.

4. Welke herinnering aan je jeugd zit nog vers in je geheugen?
Ik ben dertien jaar en vertrek met twee maten op fietsreis naar Luxemburg. Initiatief nemen, organiseren, vertrouwen krijgen en groot mogen zijn: het voelt zo goed.
En toch zou ik nooit een leven lang dertien willen blijven. Ik leef graag in het 'nu' en laat mijn herinneringen sneller vervagen dan pakweg mijn vrienden, van wie ik merk dat ze het verleden veel meer koesteren dan ik.

5. Op welke plek voel jij je het veiligst?
Ik spreek liever over geborgenheid dan over veiligheid. Maar om op je vraag te antwoorden: voor onze kachel in de winter, op ons terras in de zomer. Geborgenheid is ook veel vrienden om me heen hebben om er lang en veel mee te praten. Samen met een pintje, als het even kan.

6. De Zinderij bestaat nog maar een groot halfjaar en 'Stulp' is jullie eerste theatervoorstelling. Hoe voelt het om te beginnen?
Het is van alles door elkaar: tevredenheid en trots maar ook zweetaanvallen en de angst dat het niet goed genoeg zal zijn. Het is plezant. En dankbaar: dat er manieren, mensen en plaatsen bestaan waar je met je dromen terecht kan. 

7. Waar hou je het meeste van: van de spots die aangaan of van het applaus achteraf?
Als maker of speler kan een verhaal nooit lang genoeg duren en komt het einde altijd te snel. Dus ondanks de zenuwen is de start eigenlijk het mooiste moment omdat alles dan nog open ligt en we nog mogen beginnen. 

8. Wat is jouw favoriete spel?
Schrijven! Met woorden en gedachten nog meer woorden en gedachten maken. Sinds ik vader geworden ben, is ziek zijn trouwens ook een spel: dan soigneert de kleinste me door kapper of dokter te spelen. Het is dan de kunst om zo lang mogelijk ziek te blijven.

9. Wat ben je aan je ouders verschuldigd?
Het besef van onvoorwaardelijke liefde. Ik was geen brave student en heb onderweg steken laten vallen. Ik weet dat ik hen serieuze kopzorgen heb bezorgd. Ondertussen zijn die plooien gelukkig al lang glad gestreken.

10. Kun je ons tips geven om te overleven, mocht de wereld vergaan en enkel Kortrijk blijven bestaan?
Zelf groenten kweken, brood bakken, kleren maken, koeien melken, zingen en schilderen. Ieder z'n ding, maakt niet uit, als hij het maar zelf doet. Delen wordt dan het nieuwe hebben. Naast het feit dat we allemaal wat langer zouden kunnen slapen, zouden we ook beter begrijpen wat we echt willen doen.

11. Heb je een ritueel?
Behalve een douche 's ochtends en een derde kop koffie, is ons belangrijkste ritueel voor STULP dat ene nummer van Goose waarmee we onze opwarming afsluiten.

12. Wat was de beste de beslissing die je in je leven al genomen hebt?
Het toeval kiest, denk ik. Het lot bracht me onder meer naar Sint-Thomas in Brussel, een sterke opleiding in een machtige stad. Ik vond er mijn vrouw en mijn job. Ook theater was geen beslissing: het was een onstilbare honger, iets wat ik als kind altijd al heb gedaan.

13. Wat is volgens jou de grootste mythe over volwassen zijn?
Dat je als volwassene overal zeker van moet zijn en dat elke mening zo nodig een oordeel moet worden. Ik denk dan altijd aan de laatste cd van Wannes Capelle, waar alweer duizend mooie zinnen op te horen zijn. Dit is een van mijn favorieten: 'Luister naar wie verward is'.

14. Wat maakt jou ongelukkig?
Als mensen die ik graag zie ongelukkig zijn en ik machteloos moet toekijken. Als slechte ideeën verpakt worden als goede en mensen die vervolgens massaal volgen. (Ja, ik heb toch wel moeite met hoe de politieke kaarten op dit moment geschud zijn.)

15. Waar droom je van?
Dat we onze voorstelling STULP nog een aantal keer mogen spelen en dat De Zinderij op een eigen tempo mag worden wat het wil worden.