Den Draad


1. Wat is je mooiste herinnering aan je kindertijd?
Toen de A17 in Rollegem nog niet was aangesloten, was dit ons speelterrein. Dan waren de verzakkingen in de berm onze kampen en zaten we urenlang tussen het lang wuivende gras. Ongelooflijk hoe mooi de wereld er zo uitzag. Het was onze persoonlijke planeet waarop alle leven was uitgestorven en alleen wij overbleven...

Ben je nostalgisch van aard?
Ik heb niet het gevoel dat ik mijn kindertijd ooit echt heb afgesloten, dus nostalgie? Neen. Het enige verschil met vroeger is tenslotte dat ik plots huissleutels heb, een baan en een koffie-badge met mijn naam op.  En oké, als ik val met de fiets (en ook dat gebeurt nog steeds) is er geen mama die met een pleister komt aandraven. Dat mis ik wel eens.

2. Wat hebben jouw kinderen je geleerd?
Alles is speelgoed. Ik wilde voor mijn dochter Sam altijd speeltuigen knutselen maar ze leerde me dat zoiets niet per se hoeft. Kinderen spelen tenslotte met alles en altijd op andere manieren dan je zou denken. Ze is dan ook mijn beste criticaster: alles wat ik maak, laat ik eerst door haar en haar vriendjes uitproberen.

3. Je hebt een Spinragbeest gemaakt. Ben je zelf bang van beesten of insecten?
Er is geen enkel beest dat mij zo op stang jaagt als een slang. De manier waarop die beweegt en dan die vreselijke kop… Ik krijg er spontaan kippenvel van. Je zult me dan ook nooit een slang zien maken of het moest onder dwang zijn. En zelfs dan zou ik er stiekem kleine pootjes onder naaien.

4. Hoe ziet jouw droomwereld eruit?
Een eindeloze grasvlakte met hier en daar een oeroude boom. Maar vooral: een grote lege plek waar alles nog mogelijk is.

5. Wat ben je aan je ouders verschuldigd?
Mijn broer en ik hebben als kind alle mogelijke musea, sprookjesbossen en themawandelingen afgedrenteld. Vandaag zuchten onze ouders wel eens als we met het zoveelste gekke project aankomen. Maar dank je, ma en pa, het is allemaal tijdens die bezoeken begonnen.

6. Wat vind jij van ruzie maken?
Meestal wacht ik te lang, tot mijn potje helemaal overkookt. En wat er dan uitkomt, is niet constructief meer. Nu en dan op gezette tijden een klein beetje ruzie…dat zou ideaal zijn.

7. Wanneer, hoe en door wie is het jou beginnen te dagen dat je met enkel touw- en haakwerk een hele wereld kon maken?
Het idee van een maakbare wereld en dan de drang om die ook zélf te maken, zit keihard in mij. Ik heb dat altijd al gehad met eender wat voorhanden was... En haken is nu toevallig iets wat ik een beetje kan, dus is het touw geworden!

8. Wat zijn de vijf gekste dingen die je al gemaakt hebt met draad? En wat zou je ooit graag nog maken met een draad?
Een heel grote schommelrups, oog-schommel-ballen, een boze kalkoen, een ufo en een speleobox. En ik zou wel nog eens een kathedraal willen haken. Of een vlot en daarmee dan de Leie afvaren!

9. Wat ben je precies van plan op het Spinragfestival?
Voor Spinrag maak ik een Spinragbeest, zo groot dat het niet in de Schouwburg binnen kan! Daarom ligt hij met zijn staart op het Schouwburgplein, zijn buik ligt binnen op het tapijt en zijn dikke kop hangt uit het raam. Alle lichaamsdelen hangen samen met een rode draad, dus volg 'Den Draad' en je vindt al kruipend en klauterend het beest.

10. Wat is jouw definitie van volwassen zijn?
Het sluipende vermoeden dat er geen definitie is.

11. Wat zou je beginnen als je je tien vingers zou kwijtraken?
Huilen, huilen, huilen. En dan iets doen waar je geen vingers voor nodig hebt. Maar vraag me nog niet wat.

12. Je liep in mei de loopwedstrijd 'Kortrijk loopt' in een zelf gehaakte bikini. Was dat comfortabel en zou je het opnieuw doen?
Het was ongelooflijk warm tijdens 'Kortrijk Loopt', dus ik denk dat veel lopers best jaloers waren op mijn bikini. Maar herhaling is flauw, he. Als ik nog eens zoiets doe, mag het best nóg gekker worden.

13. Waarnaar verwijzen de tatoeages op je schouders en armen?
Geen. Behalve dat ik ze mooi vind. Als je de wereld mooier wil maken, kun je best beginnen bij jezelf, vind ik.

14. Welk lied of boek/beeld/woord/zin/gedicht... is jou op het lijf geschreven?
De uitdrukking 'the unbearable lightness of being', de ondraaglijke lichtheid van het bestaan.  Aangezien ik zelf nogal heen en weer slinger tussen de zin en de onzin van wat we hier in godsnaam lopen te doen.

15. Stel dat je na je dood verandert in een bol roze wol. Wat hoop je dat mensen ermee doen?
Dan mogen ze me van een brug boven de E17 afkeilen, en lekker mijn draad laten afrollen tegen 200 kilometer per uur op het linker rijvak. Ik zie het al helemaal voor me.